Home

ben ik weer thuis bij mijn familie. De afgelopen twee weken hebben we ook weer intensief doorgebracht. De meeste activiteiten komen wekelijks terug, readingclub, womenclub, disabled children, home visits enz.
Zoals iedere week werd er weer water gehaald. Het heeft nog steeds niet geregend in en nabij Lwengo, dat betekend dat de bron steeds verder opdroogt en dat we verder moesten lopen om water te vinden, ook de kwaliteit van het water laat te wensen over. Zelfs het water in de watertanks raakt op, dit is echt een groot probleem.
Ook hebben we een begin gemaakt voor de bouw van een watertank; grond losbikken, zand wegscheppen, cement aanslepen en ja ja…daar was ook weer water voor nodig, dus die ochtend zijn we 2x op en neer geweest voor water! s’avonds had ik flinke spierpijn.
De home visits waren best pittig, de afgelopen week zijn we bij nog armere families geweest dan de week daarvoor, niet te beschrijven.
 

Ook het leven met minder luxe. We hebben een drukke week achter de rug en zitten nu aan een mooi meer te genieten van het uitzicht, de warme douche, normale wc en het iets betere eten dan de afgelopen week. We hebben daar wel 6 uur voor moeten reizen over de al bekende slechte wegen, maar dan heb je ook wat. er zitten hier heel veel mooie vogeltjes, het meer is dan ook genoemd naar die vogels, " Lake Bunyoni" het meer van de kleine vogels. De bergen in de verte voltooien het mooie plaatje.

De afgelopen week zijn we begonnen met een waterproject, daarvoor werden we naar een village gebracht, kregen allemaal een lege jerrycan en die moesten we gaan vullen in een smerige bron, 20 minuten verderop. De terugweg deden we er langer over, het was warm, stoffig en het gewicht werd met de stap zwaarder.

Het zal waarschijnlijk een lang verhaal worden, ik weet niet zeker of ik nog vaak in de gelegenheid zal zijn om iets te schrijven, de volgende 2 weekenden gaan we het land verkennen. Maar....ik doe mijn best.
 
Op zaterdagochtend geland in Entebbe en vandaaruit naar de backpackers gebracht om het weekend door te brengen. Het was daar al een stuk minder luxe dan dat we in Nederland gewend zijn, zo konden we al een beetje wennen.
Op zondag hebben we de hoofdstad Kampala bezocht, de weg ( vol gaten ) er naar toe was al een bezienswaardigheid op zich, veel groen, rode slingerpaadjes, houten hokjes waar je vanalles kon kopen, afvalhopen, koeien, geiten, tjokvol geladen fietsers en brommers en mensen, heel veel mensen die ergens onderweg naartoe zijn??
 

vlieg ik naar Uganda  en zal ik 4 weken in een geheel andere wereld verblijven.
Alle voorbereidingen zijn getroffen en ik heb best veel  sponsorgeld bij elkaar gesprokkeld. Hoe dat besteed gaat worden, daar hoop ik de komende weken meer over te kunnen vertellen.
We zijn met 6 vrijwilligers op het project, ik ben erg benieuwd hoe het ons zal vergaan. We hebben er in ieder geval veel zin in. Ik zal proberen om regelmatig iets te schrijven, volgens mij hebben we in de weekends daar wel de gelegenheid voor als er stroom is.
Je kan automatisch een bericht krijgen als ik iets heb geplaatst, zie: "volg mijn ervaringen" rechts van deze pagina.
Mijn volgende bericht zal vanuit Uganda komen,
Anja

Een paar weken geleden kreeg ik te horen dat het project "Buddukiro"  niet goed loopt en dat Be-More er geen vertrouwen meer in heeft. Daarom is besloten om definitief te stoppen met dat project. Ik vind het erg jammer maar begrijp het wel, tenslotte wil je als vrijwilliger wel echt iets doen wat van toegevoegde waarde is!
De gevolgen zijn dat ik nu naar een ander, maar zeker niet minder belangrijk, project ga.  Het project waar ik nu heen ga heet Lwengo en ligt niet ver van Masaka.  Ik heb er het volste vertrouwen in dat ik hier iets nuttigs kan doen!

De reacties die ik heb gekregen bij het horen van m'n plannen waren erg positief en bemoedigend. Erg leuk om te horen!
Nadat de 1e opwinding weer wat was gezakt ben ik plannen gaan maken om te proberen wat sponsorgeld bij elkaar te krijgen.
Eind november ben ik mijn eerste aktie gestart: het inzamelen van lege cartridges en oude mobiele telefoons, tot nu toe loopt het goed, de aktie blijft nog tot juni doorlopen, dus laat maar weten als je wat hebt.

Rond de feestdagen heb ik m'n eerste donaties ontvangen, mensen die geld geven i.p.v. kerstkaarten of vuurwerk, goed gevoel geeft dat, ik ben er erg blij mee  nogmaals dank!

Op dit moment ben ik een tweede aktie aan het voorbereiden
Het wordt een wandeltocht voor Buddukiro, en ik hoop natuurlijk dat het een succes gaat worden...... moet lukken met de hulp die ik krijg!!!!!
De datum staat al vast, nl 25 April,

Nog 10 maanden en dan reis ik af naar Uganda.

Ik vind het geweldig dat ik de kans krijg om als vrijwilliger kennis te maken met een andere cultuur. De missie van be More: "een brug bouwen tussen mensen die leven in overvloed en mensen die leven in armoede" spreekt me wel aan en hier wil ik graag aan meewerken.
 
Samen met Jolanda ga ik aan de slag bij Buddukiro. Ik heb al veel over
Uganda gehoord en gelezen en heb er enorm veel zin in.
De verhalen van de vrijwilligers die er nu zitten ( en die al weer terug zijn ) vind ik erg interessant om te lezen en zorgen ervoor dat ik nog enthousiaster word dan ik al ben!!

Via deze weblog zijn m'n voorbereidingen te volgen en straks natuurlijk
mijn ervaring ter plaatse.
Ik zal regelmatig wat schrijven en hoop dat jullie zo ook een beetje betrokken blijven van wat ik ga doen en meemaken.